พิพิธภัณฑ์เพอรานากันภูเก็ต
วัฒนธรรมบาบ๋า-ย่าหยาของภูเก็ต ทั้งเครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ ประเพณีแต่งงาน และชีวิตในบ้าน รวบรวมไว้ในพิพิธภัณฑ์เดียวในเมืองภูเก็ต
พิพิธภัณฑ์เพอรานากันภูเก็ต
คำว่าเพอรานากันหมายถึงลูกหลานของผู้อพยพชาวจีนที่ตั้งถิ่นฐานรอบช่องแคบมะละกาและแต่งงานเข้ากับครอบครัวท้องถิ่น จนเกิดวัฒนธรรมที่ไม่ใช่จีนทั้งหมด และไม่ใช่มลายูหรือไทยทั้งหมด ที่ภูเก็ตชุมชนนี้เรียกว่าบาบ๋า-ย่าหยา และร่องรอยของพวกเขาอยู่ทั่วย่านเมืองเก่า ทั้งตึกแถว อาหาร กระเบื้อง และงานประเพณี
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงวัฒนธรรมนี้ทีละห้อง ทั้งรองเท้าปักลูกปัดและเสื้อเคบายาปักลาย เครื่องประดับทองและลงยาที่สวมในงานแต่งงาน เครื่องกระเบื้อง หิ้งบูชาประจำบ้าน และพิธีแต่งงานหลายวันอันเป็นหัวใจของชีวิตครอบครัวเพอรานากัน การจัดแสดงเป็นการจำลองบรรยากาศมากกว่าตั้งในตู้ จึงเห็นรายละเอียดชีวิตในบ้านได้ชัดเจน
ที่นี่เข้าคู่ได้ดีกับย่านเมืองเก่าภูเก็ต ถนนแสดงให้เห็นสถาปัตยกรรม ส่วนพิพิธภัณฑ์แสดงให้เห็นผู้คนที่สร้างมันขึ้นมา
- ย่านเมืองเก่าภูเก็ต — หัวใจชิโน-โปรตุกีสของเมืองภูเก็ต ตึกแถวมีเสาระเบียง คฤหาสน์พ่อค้า และร้านกาแฟตลอดถนนถลาง ดีบุก และกระบี่
- พิพิธภัณฑ์ไทยหัว — เรื่องราวชาวจีน-ไทยของภูเก็ต เล่าอยู่ในโรงเรียนสอนภาษาจีนแห่งแรกของเกาะ อาคารชิโน-โปรตุกีสอันโดดเด่นบนถนนกระบี่
- บ้านชินประชา — คฤหาสน์ชิโน-โปรตุกีสปี 1903 บนถนนกระบี่ ยังเป็นของตระกูลผู้สร้าง และเปิดให้เข้าชมในฐานะบ้านพิพิธภัณฑ์ที่ยังมีคนอาศัย
- หาดกะรน ภูเก็ต — หาดยาวและกว้างระหว่างป่าตองกับกะตะ ขึ้นชื่อเรื่องทรายที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดเมื่อเดินย่ำ
- หาดกะตะ ภูเก็ต — อ่าวชายฝั่งตะวันตกทางใต้ของกะรน เงียบกว่าป่าตอง และเป็นหาดโต้คลื่นหลักของเกาะในบางฤดู
- พระใหญ่เมืองภูเก็ต — พระพุทธรูปหินอ่อนสูง 45 เมตรบนเทือกเขานาคเกิด มองเห็นได้จากครึ่งหนึ่งของเกาะ
